Zielona G\u00f3ra by\u0142a w latach 1963\u20141996 miejscem dw\u00f3ch cyklicznych og\u00f3lnopolskich wystaw, kt\u00f3re cho\u0107 ju\u017c opisane, nadal stanowi\u0105 rodzaj mitu, wspieraj\u0105cego poszukiwania lokalnej, powojennej to\u017csamo\u015bci. Wystawy i Sympozja Z\u0142otego Grona (1963\u20141981) i Biennale Sztuki Nowej (1985\u20141996) sta\u0142y si\u0119 punktami orientacyjnymi tutejszej historii sztuki, ale te\u017c zdarzeniami historycznymi, kt\u00f3rych znaczenia s\u0105 ci\u0105gle odszukiwane, renegocjowane i konstruowane na nowo.<\/p>\n\n\n\n
Czy ich specyfika mo\u017ce wci\u0105\u017c stanowi\u0107 punkt wyj\u015bcia dla aktualnej dyskusji o polu kultury, jego aktywnych i przeoczonych uczestniczkach i uczestnikach i towarzysz\u0105cych im utopiach? Czemu w\u0142a\u015bciwie po prawie 25 latach wraca\u0107 do tych idei?<\/p>\n\n\n\n
W ci\u0105gu tego czasu wiele si\u0119 zmieni\u0142o. Polska jest cz\u0119\u015bci\u0105 Unii Europejskiej, polskie pole sztuki jest cz\u0119\u015bci\u0105 globalnego (a przynajmniej w pewnym stopniu). W tym kontek\u015bcie ca\u0142y czas interesuj\u0105ce pozostaj\u0105 kwestie ci\u0105gle dziej\u0105cej si\u0119 modernizacji, przemian obyczajowych, nowej estetyki miejskiej. Co sta\u0142o si\u0119 w ci\u0105gu ostatnich dwudziestu lat, czy sztuka znalaz\u0142a swoje miejsce w \u017cyciu spo\u0142ecznym, czy raczej dzieje si\u0119 w enklawach instytucji i uczelni? Czy istniej\u0105 fakty nieodczytane, \u017ale zrozumiane, postaci pomini\u0119te i za ma\u0142o obecne wydarzenia? W Zielonej G\u00f3rze, mie\u015bcie kt\u00f3re kszta\u0142t swojej kultury chcia\u0142o kiedy\u015b opiera\u0107 na bazie sztuk wizualnych, pytania te mog\u0105 wybrzmie\u0107 z wi\u0119ksz\u0105 moc\u0105, ni\u017c gdzie indziej. Uniwersalizacja globalnych problem\u00f3w w \u015bwiadomej lokalno\u015bci b\u0119dzie podstawowym zadaniem naszej wystawy i zdarze\u0144 jej towarzysz\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n
Zielona G\u00f3ra, grudzie\u0144 2019<\/p>\n\n\n\n
Czerwiec 2020<\/p>\n\n\n\n
Kiedy pod koniec 2019 roku rozpoczynali\u015bmy prac\u0119 nad Biennale, rzeczywisto\u015b\u0107 wygl\u0105da\u0142a inaczej ni\u017c dzi\u015b. Zosta\u0142o zaproponowane wtedy has\u0142o przewodnie \u201eWracaj\u0105c do Przysz\u0142o\u015bci\u201d jako pr\u00f3ba przemy\u015blenia artystycznych do\u015bwiadcze\u0144 Wystaw i Sympozjum Z\u0142otego Grona oraz Biennale Sztuki Nowej w Zielonej G\u00f3rze. Zdecydowali\u015bmy si\u0119 przy nim pozosta\u0107, cho\u0107 sporo si\u0119 od tamtej pory wydarzy\u0142o. Pocz\u0105tkowo wystawa mia\u0142a sk\u0142ada\u0107 si\u0119 z szeregu mikro-narracji odnosz\u0105cych si\u0119 do to\u017csamo\u015bci miasta, regionu oraz obecnych w nim instytucji sztuki. Zaproponowany tytu\u0142 wynika\u0142 z ch\u0119ci zmierzenia si\u0119 z pytaniem o kszta\u0142t przysz\u0142o\u015bci w odniesieniu do z pozoru utopijnych koncepcji przestrzennych lat 60. i 70. oraz w nawi\u0105zaniu do praktyk artystycznych, kt\u00f3re ju\u017c ponad p\u00f3\u0142 wieku temu proponowa\u0142y refleksj\u0119 nad inwazyjnym wp\u0142ywem ludzkiego dzia\u0142ania na ekosystem. Na wiosn\u0119, maj\u0105c na uwadze pocz\u0105tkowe za\u0142o\u017cenia, cz\u0119\u015b\u0107 z nich poddali\u015bmy aktualizacji.<\/p>\n\n\n\n
W marcu wybuch\u0142a pandemia, praca nad wystaw\u0105 zesz\u0142a na drugi plan. Kolejne rz\u0105dy zacz\u0119\u0142y og\u0142asza\u0107 zamkni\u0119cie granic. Szybko sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce wirus najsilniej zaatakuje najbardziej bezbronne i pozbawione ochrony grupy spo\u0142eczne. Jednocze\u015bnie nadchodz\u0105cy w zwi\u0105zku z tym, trudny do przewidzenia w skutkach, kryzys ekonomiczny ju\u017c teraz zwiastuje jeszcze wi\u0119ksz\u0105 polaryzacj\u0119 r\u00f3\u017cnic klasowych.<\/p>\n\n\n\n
W kr\u00f3tkim czasie od zglobalizowania pandemii jeste\u015bmy \u015bwiadkami masowych protest\u00f3w w obronie praw mniejszo\u015bci, zrzucania z postument\u00f3w dotychczasowych bohater\u00f3w kolonialnej historii \u015bwiata, coraz wi\u0119kszej \u015bwiadomo\u015bci konsekwencji zmian klimatycznych i globalnie u\u015bwiadamianej konieczno\u015bci faktycznego zrealizowania podstawowego postulatu nowoczesno\u015bci, jakim jest r\u00f3wno\u015b\u0107 ludzi bez wzgl\u0119du na ich jakiekolwiek indywidualne w\u0142a\u015bciwo\u015bci. To wszystko spowodowa\u0142o, \u017ce w po\u0142owie czerwca zdecydowali\u015bmy o cz\u0119\u015bciowej transformacji pierwotnej koncepcji Biennale. Chcieli\u015bmy si\u0119 odnie\u015b\u0107 do aktualnych wydarze\u0144, mimo \u015bwiadomo\u015bci ograniczonej roli sztuki oraz medium wystawienniczego w kontek\u015bcie skali zachodz\u0105cych problem\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nasze Biennale b\u0119dzie mia\u0142o miejsce p\u00f3\u017an\u0105 jesieni\u0105, na prze\u0142omie pa\u017adziernika i listopada. Tradycyjnie w polskim kalendarzu jest to czas uznania nieobecnych, pami\u0119ci o nich, moment s\u0142uchania ich historii i skarg. Tak, zmierzamy do przysz\u0142o\u015bci \u2013 ale z naszymi zmar\u0142ymi.<\/p>\n\n\n\n
Od momentu wybuchu pandemii musieli\u015bmy uwzgl\u0119dni\u0107 fakt, \u017ce by\u0107 mo\u017ce b\u0119dziemy musieli zrealizowa\u0107 nasze Biennale online. Bardzo chcieliby\u015bmy tego unikn\u0105\u0107. Ostatnie miesi\u0105ce sp\u0119dzone w izolacji jeszcze bardziej wzbudzi\u0142y w nas g\u0142\u00f3d obecno\u015bci, kontaktu, spotka\u0144. Dlatego te\u017c planujemy fizyczn\u0105 wersj\u0119 wystawy, kt\u00f3ra ma by\u0107 otwarta 15 pa\u017adziernika. Towarzyszy nam nadzieja, \u017ce si\u0119 uda. \u017be tej jesieni b\u0119dziemy mogli spotka\u0107 si\u0119 w Zielonej G\u00f3rze, uczestniczy\u0107 w planowanym sympozjum, wystawach, performansach, programie publicznym. \u017be b\u0119dziemy mogli patrze\u0107 z bliska na prace, siedzie\u0107 obok siebie, rozmawia\u0107 o tym, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Zielona G\u00f3ra by\u0142a w latach 1963\u20141996 miejscem dw\u00f3ch cyklicznych og\u00f3lnopolskich wystaw, kt\u00f3re cho\u0107 ju\u017c opisane, nadal stanowi\u0105 rodzaj mitu, wspieraj\u0105cego poszukiwania lokalnej, powojennej to\u017csamo\u015bci. Wystawy i Sympozja Z\u0142otego Grona (1963\u20141981) i Biennale Sztuki Nowej (1985\u20141996) sta\u0142y si\u0119 punktami orientacyjnymi tutejszej historii sztuki, ale te\u017c zdarzeniami historycznymi, kt\u00f3rych znaczenia s\u0105 ci\u0105gle odszukiwane, renegocjowane i konstruowane na… View Article<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/173"}],"collection":[{"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=173"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/173\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1849,"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/173\/revisions\/1849"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/biennalezielonagora.pl\/2020\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=173"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}